- grettir.net

Ég þreif reiðhjólið mitt um helgina og ætla að fara að nota það meira. Nú eru bæði börnin í leikskóla í göngufæri og ég hef verið að labba með þau á morgnanna og farið svo heim að sækja bílinn til að komast í vinnu. Í allri umræðunni um bensínverð hefur maður ósjálfrátt hugsað sig um tvisvar áður en maður skreppur eitthvað á bílnum. Hjólið er til dæmis mun meira notað núna til að redda einhverju úr búðinni svo dæmi séu tekin.

Ég mældi að gamni eyðsluna hjá mér um daginn og hugsaði með mér að ég gæti nú sparað fúlgur ef ég hjólaði í vinnuna. Frá föstudegi til föstudags keyrði ég 113 km og eyddi í það rúmum 11 lítrum sem gerir nánast um 10 lítra á hundraðið. Þessir 11 lítrar kostuðu mig nánast sléttar 2000 kr.
Þetta gerir um 8000 á mánuði. Það eru öll ósköpin. Vissulega væri gaman að geta lagt þennan pening á bók (þar sem verðbólgan étur hann), en tími er líka peningar.

Oft hefur maður hugsað að nú væri tími til kominn að kaupa sér nýjan bíl sem eyðir minna bensíni, en ef ég ætti einhvern sparibauk, sem eyddi kannski 7 á hundraðið, þá væri ég að spara heilar 30.000 á ári. Hvað ætli afborgun af nýlegum sparneytnum bíl sé?

Ég ætla nú samt að reyna að hjóla nokkrar ferðir í vinnuna í sumar. Það gagnast mér sem þjálfun fyrir Reykjavíkurmaraþonið í Ágúst og er auðvitað umhverfisvænt og hressandi. Við sjáum svo til hversu duglegur ég verð. Væntanlega verð ég mættur við bensíndæluna fyrr en seinna, bölvandi í hljóði.

Að gamni birti ég hér myndband, sem sýnir nýjan BWM M3 (V8 4 lítra 414 hestöfl) og Toyota Prius (einhver saumavél, líklega Husqvarna) í sparaksturskeppni. Niðurstaðan er hressandi.

Geir stingur upp á því að við tökum upp dollar. Ég er farinn að hallast að því að Geir hafi ekkert á móti því að taka upp annan gjaldmiðill og kasta krónunni, heldur sé honum eitthvað illa við Evruna og Evrópusambandið sem slíkt. Frekar tæki hann upp kínverskt Renminbi heldur en Evru.

Kannski er það af því að hann fékk skemmda pulsu í Þýskalandi, kannski var franskur þjónn dónalegur við hann, hvað veit ég.

Hitt veit ég að ef umræðan um Evrópusamband fer ekki að komast upp úr sandkassaslagnum þarna á Austurvelli, þá endar með því að maður flytur til lands sem skammast sín ekki fyrir að vera í Evrópu.

Ég er farinn að hallast að því að verið sé að pína þjóðina í meiri stóriðju. Kannski fær Geir ekki að byggja eins mörg álver og honum sýnist ef við göngum í Evrópusambandið. Fyrir nokkrum árum fannst mér álver og virkjanir töff. Ekki lengur.
Eigum við að byggja virkjun í hvert sinn sem vindur blæs í efnahagsmálum? Þá kemur hressandi uppsveifla í nokkur ár sem hrynur svo á nokkrum mánuðum.

Hvernig væri að láta frekar pening í frumkvöðlastarf og fullnýta það ál sem þegar er framleitt hér á landi? Gera vöruna verðmætari sem flutt er út og laga þannig viðskiptahallann að einhverju marki.
Og ef það þarf endilega að virkja, hvers vegna þurfum við, almenningur, að niðurgreiða orkuverðið til stjóriðjunnar? Hvers vegna má ekki leyfa risunum að borga þá allavega fullt verð fyrir orkuna?

Nei, það má ekki. Snúum þessum málum upp í stríð á milli borgarbúa og landsbyggðar. Það er svo þroskandi. Landsbyggðin kallar borgarbúa expressó þambandi listaspírur sem hafi ekkert til málanna að leggja, en það er þó skárra heldur en að vera sófakartafla, bíðandi eftir því að forheimskandi stjórnmálamenn lofi stóriðju í hvert skítapleis og sökkvi þjóðinni í skuldir til þess eins að bjarga bönkunum (sem voru síðast þegar ég vissi í einkaeigu).

Ég veit að lýðræði gefur hverjum sem er leyfi til að vera eins heimskur og hann vill og kýs, en ég held að það sé kominn tími til að kjósa eitthvað annað en íhaldssama, óhæfa lofthausa sem hirða launin sín án þess að koma með nýjar hugmyndir.

Orð dagsins er sveigjanleiki.

Dæmi um notkun væri:
"Kostirnir við sjálfstæðan gjaldmiðil vega upp gallana og krónan felur í sér meiri sveigjanleika fyrir Ísland en ef við værum aðilar að myntbandalagi."
- Forsætisráðherra Íslands á alþjóðlegu málþingi í London, Júní 2008

Annað orð yfir sama hlut er: Óstöðugleiki

"Ókostirnir við sjálfstæðan gjaldmiðil vega upp kostina og krónan felur í sér meiri óstöðugleika fyrir Ísland en ef við værum aðilar að myntbandalagi."

- grettir.net verandi dónalegur á interneti, Júní 2008

Áhugaverð kenning um ábyrgð bankanna á falli krónunnar.

Ég hef einmitt verið að velta fyrir mér þessari verðbólgu. Nú eru nýjir bílar hættir að seljast, kaupsamningar hafa aldrei verið færri og með öllu réttu ætti verðbólgan að hjaðna. En nei, hún eykst bara. Verðbætur eru settar á lánin okkar eins og enginn sé morgundagurinn.

Bankarnir stórgræða á falli krónunnar og verðbólgunni. Hverjir eiga bankanna? Þeir sömu og stýra verðinu á þeim vörum sem eru notaðar við mælingar á verðbólgu. Tilviljun?

Mín skoðun er sú, að ef Geir fer ekki að hysja upp um sig og vakna, líta í kringum sig og átta sig á ástandinu, þá er hann ekki bara heimskur heldur liggja einhverjir aðrir hagsmunir að baki.

Sá ágætis mynd í gær, In Bruges. Fínasta mynd um sálarstríð tveggja leigumorðingja sem eru fastir í Brugge vegna verkefnis.

Fékk mig til að langa til Brugge og fá mér Stellu.

Þegar ég heyrði í fréttum að frændur okkar Danir væru á leiðinni til landsins með sérsmíðað ísbjarnarbúr, sem væri búið að sótthreinsa sérstaklega - þá sá ég fyrir mér eitthvað verulega töff, glansandi, sjálfvirkt og frammúrstefnulegt.

Ekki trékassa sem lítur út eins og klaufabárðarnir hafi klastrað honum saman á einni kvöldstund.

Ég borðaði á Vox í hádeginu í gær. Þar er þetta fína hádegishlaðborð með Sushi, sem ég er nýfarinn að borða og finnst alveg prýðilegt.

Ég át svo mikið af Sushi að ég gat ekki fengið mér eftirréttinn, Crème brûlée sem mér finnst líka einstaklega gott.

Gott að sukka svona öðru hvoru.

Serverinn minn fær engan frið fyrir spammerum og hökkurum.
Ég eyddi dágóðum tíma í að tryggja það að spam bottar kæmu ekki neinum auglýsingum inn í athugasemdirnar hjá mér fyrir nokkrum mánuðum og hefur það tekist ágætlega.

Næsta mál á dagskrá virtist vera að giska á lykilorðið hérna inn á síðuna og var þar um hefðbundna orðabókaárás að ræða þar sem reynt var að giska á lykilorðið með algengum þekktum lykilorðum og ýmsum samsetningum af þeim. Ég lokaði í framhaldi af þessu login glugganum ef heimsókn á síðuna kemur ekki frá Íslandi (aukaverkanir af því eru að ég get ekki skrifað nokkurn skapaðan hlut frá útlöndum - ég laga það kannski síðar)

Nýjasta trikkið sem þeir eru að reyna er SQL innsetning sem gengur út að að setja SQL skipanir inn í address barinn og láta serverinn keyra skipanirnar.
Það sem viðkomandi reynir að gera er að velja notendur, lykilorð og slíkt úr grunninum og skrifa niðurstöðurnar í skrá á servernum, sem er svo hægt að sækja í browser.
Ef vel gengur gæti hakkarinn fengið lista af kortanúmerum og þess háttar upplýsingum af illa smíðuðum síðum.

Engar slíkar upplýsingar er að finna hjá mér að sjálfsögðu, en samt er reynt og reynt. Ég fékk um það bil 10.000 heimsóknir í gær frá 3 ip tölum sem reyndu ýmsar aðferðir til að brjótast inn.

Ég brá því á það ráð að loka svona tilraunir úti. Nú geri ég nokkrar prófanir á því hvernig síðan er sótt og ef eitthvað grunsamlegt er að seyði er ip tala viðkomandi skráð í grettir.net grunninn. Ef fjöldi slíkra tilrauna er hærri en það sem ég skilgreini er ip tala viðkomandi sett á bannlista og fær ekki aðgang að síðunni. Reglulega er bannlistinn keyrður út í config skrá hjá PeerGuardian og er þá ip talan blokkuð í netkortinu og kemst ekki einu sinni inn á serverinn til að reyna hakkus krakkus.

Það þarf - grínlaust - að taka svona spammera og hakkara og buffa þá með kúbeini, brjóta puttana á þeim og svíða úr þeim augun. Óþolandi lið.

Ef einhver væri allan daginn að fikta í gluggahespunum heima hjá manni, takandi í húninn, kíkjandi á gluggana og reynandi að finna leiðir til að komast inn, hvað yrði gert í því?
Nú, aðilinn yrði handtekinn með það sama.

Þetta er ekkert öðruvísi.

Hvaða þvæla er þetta um að ísbirnir séu í útrýmingarhættu? Aldrei verið fleiri hér á landi en þessa dagana.

Hressandi grein um greind og trú.

Ergó: farðu í skóla, ekki í kirkju.

Dóttir mín er byrjuð á leikskóla. Skólinn sá er í 500 metra fjarlægð frá heimilinu, drengurinn minn er á leiðinni í barnaskóla örlítið fjær en einnig í göngufæri.

Þetta þýðir að ég þarf ekki að endurnýja gamla bílinn minn þegar hann andast, heldur get ég fengið mér vespu og sparað mér bensín. Og veitir nú ekki af á þessum síðustu og verstu.

Þá get ég keypt bjórtunnu í stað olíutunnu.

Í minni vinnu sem tölvunarfræðingur hef ég verið mjög heppinn með það að öll verkefni sem ég hef tekið þátt í hafa verið nýsmíði - það er að segja þau verkefni sem ég hef unnið að hafa komið inn á borð sem hugmynd og ég hef náð að fylgja þeim eftir þar til þau eru komin í gang og fara að borga sig fyrir viðskiptavininn.

Það er gaman.

Nú eru mörg af mínum fyrstu kerfum orðin það "gömul" (5-6 ára)að þau eru komin í viðhald, oftast af mér, en líka af vinnufélögum mínum. Ég hef ekki lent í því að viðhalda gömlum kerfum sjálfur.

Fyrr en nú.

Ég er að lesa í gegnum gamlan kóða frá síðustu öld til að reyna að átta mig á því hvernig kerfið er uppbyggt sem ég er að vinna í núna.

Í breytingasögunni efst í einni skránni er fyrsta viðhaldsfærslan frá 12. júní 1986 og er hún því 22 ára og dagsgömul.

Á tölvumáli er það ævafornt. Það liggur við að maður verði að opna skránna varlega til að skemma hana ekki. Nei, djók.

---

Ég ætla að fá mér í glas á eftir. Það gerist nú ekki oft eftir að ég gerðist ábyrgur faðir og eiginmaður. Skyldi ég vera búinn að gleyma hvernig maður gerir þetta? Ætli ég helli framan á mig?

Áhugaverðar niðurstöður hér í alheimskosningu til Bandaríkjaforseta.

Hvítir karlmenn í Bna eru samt ekki komnir með leið á blóðbaðinu.

Fyrir utan gluggann minn í vinnunni er stór og feit könguló sem gerir fátt annað en að borða flugur allan daginn.

Hún veit ekki hvað verðbólga og verðbætur eru. Heppin.

Í morgun beið greiðsluseðill fyrir íbúðaláninu okkar á gólfinu í óáteknum pósti. Sjálfspíningarhvötin varð afneituninni yfirsterkari og ég opnaði bréfið. Ofan á lánið hafa bæst 600 þúsund síðan síðast.
Samtals hafa bæst 3.2 milljónir síðan við tókum það í mars 2006, eða 123 þúsund á mánuði.

Við erum að borga um það bil 80 þúsund af því á mánuði. Upphaflega var lánið 15.6 milljónir, við höfum borgað rúmar 2 milljónir en skuldum nú rúmar 18 milljónir.

Sá sem segir að gengisáhætta við erlenda lántöku sé svo mikil hefur ekki kynnst verðtryggingu. Verðtrygging á eftir að setja okkur öll á hausinn.

Nema bankana auðvitað. Þeir fitna eins og köngulóin fyrir utan gluggann. Á litlum flugum eins og mér.

Ég og eiginkona mín komum til landsins í gær, en í síðastliðna viku höfum við verið í Zagreb, höfuðborg Króatíu á ráðstefnu Evrópsku Akademíunnar um fatlanir barna; þar sem kona mín kynnti niðurstöður rannsóknar sem hún var að vinna að í vetur.
Ég fór með sem hennar stoð og stytta. Og skoðaði að sjálfsögðu borgina í leiðinni.

Það var svolítið sérstakt fyrir mig að vera á svona ráðstefnu, en þær ráðstefnur sem ég hef sótt hafa augljóslega snúist um tölvur og tækni. Flestir fyrirlestrarnir sem eru í boði á slíkum ráðstefnum snúast um að kynna fyrir manni nýjustu græjurnar og eru oftar en ekki sölukynningar.

Á þessari ráðstefnu var þessu öðruvísi háttað.
Þarna voru samankomnir helstu sérfræðingar Evrópu til að deila með öðrum niðurstöðum úr viðamiklum rannsóknum á ýmis konar fötlunum (sem ég kann ekki enn að nefna). Rannsóknum sem þetta fólk er oftar en ekki að vinna í sjálfboðavinnu eða á styrkjum úr misdigrum sjóðum.

Rannsókn Margrétar snýr - í sem stystu máli - að þeim áhættuþáttum sem skapast fyrir heilann við fæðingu (heilablæðing) og hvernig má koma í veg fyrir þá eða minnka.

Ég var að sjálfsögðu ákaflega stoltur af minni konu og vonandi verður hennar vinna til þess að færri börn verði fyrir varanlegri fötlun við fæðingu. Þá fáum við meira en bara skemmtilega borgarferð fyrir peninginn!