1 til 32 af 32
Frekjukynslóðin
Ritað þann: 28. nóvember 2008
Efnisflokkar: kreppa
Ég heyrði í fyrsta sinn þetta orð, frekjukynslóðin, í Silfri Egils um daginn.
Orðskrípið á að lýsa þeirri kynslóð sem fékk íbúðirnar/húsin sín nánast ókeypis þegar verðbólgan át upp lánin þeirra, hvort sem það voru húsnæðislán eða námslán.
Þá komu stjórnvöld til "bjargar" fundu upp verðtryggingu sem á sínum tíma var auðvitað nauðsynleg ef menn ætluðu að halda áfram að vera með krónu og til að einhver vildi lána. Kerfið gengur auðvitað út að að lána og fá lánað.
Með verðtryggingu gat þessi kynslóð byrjað að leggja fyrir á verðtryggða reikninga. Fyrst eyddust lánin og svo fékkstu verðtryggingu á sparnaðinn þinn. Það var gott að vera af þessari kynslóð, á réttum stað á réttum tíma.
Þeir sem voru að byggja á þessum tíma voru að sjálfsögðu dauðadæmdir og þurftu að borga verðbætur af sínum lánum sem frekjukynslóðin fékk ofan á sparnaðinn sinn.
Á meðan óðaverðbólga geisar er í hæsta máta óeðlilegt að sparnaður og lán séu verðtryggð. Í óðaverðbólgu er aðstæður óvenjulegar og hreint út sagt fáránlegt að sparifjáreigendur og skuldareigendur taki enga áhættu. Nema auðvitað þá áhættu að skuldari einfaldlega flýi land. Þá hlýtur nú að vera skárra að fá einhvern pening inn en engan.
Til að koma í veg fyrir að þúsundir manna missi heimili sín á næstu árum þarf þessi verðtrygging einfaldlega að fara af eða það þarf að hemja hana með einhverskonar þaki. Ekkert af þessa veru hefur verið rætt af stjórnvöldum. Og á meðan krónan er í frjálsu falli kemur verðbólgan bara til með að fara upp.
Til að mótmæla aðgerðaleysinu hittist
fólk gjarnan á Austurvelli, beint á móti húsinu sem hýsir það fólk sem kom okkur í þann skít sem við dveljum í núna en er tregt til að skilja að fáir treysta þeim til að leysa úr málum og upplýsa hvað fór úrskeiðis. Það væri eins og innbrotsþjófi væri treyst fyrir því að koma þýfinu aftur á sinn stað.
Hvaða kynslóð skyldu þeir tilheyra sem
sitja heima og fussa og sveia yfir frekjunni í þeim sem heimta sannleikann? Að maður tali nú ekki um réttlæti.
Ég hef aldrei farið á mótmæli. Hef aldrei haft ástæðu til. En þegar hver mánaðarmót eru verri en þau síðustu og maður sér ekki fyrir endann á skuldahalanum, hvað á maður að gera? Sitja heima í sófa og borða táneglur og
vona að verðbæturnar hverfi? Að krónan styrkist?
Nei. Það þarf að fá almennilegt fólk til að stýra skútunni.
Ekki seðlabankastjóra sem lætur vita eftir dúk og disk að lánið sé komið frá Alþjóða Gjaldeyrissjóðnum. Ekki forsætisráðherra sem segir að það sé ekki búið að samþykkja skilmála þess sjóðs, en samt er búið að hækka stýrivexti að þeirra kröfu, setja höft á gjaldeyrisviðskipti að hans kröfu og segir svo bara að "við skilum bara peningunum ef við samþykkjum ekki kröfurnar". Ekki utanríkisráðherra sem ræður vini sína í vinnu og hreytir út úr sér að mótmælendur séu ekki rödd þjóðarinnar. Ekki fjármálaráðherra sem er ómálga á erlenda tungu eða viðskiptaráðherra sem fréttir allt síðastur.
Ef ég geri ekki neitt, þá eiga börnin mín eftir að sitja í elífðarskuldasúpu það sem eftir er, þar sem flokksgæðingar fá þjóðarauðinn í vasann og almenningur borgar brúsann.
Þess vegna ætla ég á útifund um næstu helgi.
Hægjum á okkur.. eða stoppum?
Ritað þann: 28. nóvember 2008
Efnisflokkar: nöldur
Það er svo hallærislegt þegar bjartsýnisfólk kemur fram í sjónvarpi með yfirlýsingu til þjóðarinnar að það sé bara gott að fólk sé farið að hægja aðeins á sér. Eins og enginn hafi haft tíma til að sinna börnum og búi í "góðærinu" umtalaða.
Það er munur að hægja á sér eða stoppa. Til dæmis ef maður er í teygjustökki, þá er betra að hægja á sér en að láta jörðina stoppa sig.
Ég vil nú ekki meina að ég hafi farið eitthvað sérstaklega hratt undanfarin ár, með hæfilega íbúð, sem var hæfilega skuldsett og engan á ég flatskjá. Ég finn samt verulega fyrir þessum "samdrætti" svo ég býð ekki í það ef ég hefði brunað áfram í góðærinu og keypt dýrari íbúð, jeppa og fellihýsi.
Ef þetta verður svona mikið lengur er ekki langt að bíða þar til fólk flytur af landi brott og skilur skuldirnar eftir í bönkunum.
Það verður fínt fyrir lífeyrissjóðina að eiga verðtryggðar skuldir út um allan bæ en engan til að borga þær.
Verði þeim að góðu.
Bankaleynd
Ritað þann: 28. nóvember 2008
Efnisflokkar: kjánalegt
Það er nokkuð ljóst að best er að fremja glæpi innan bankakerfis, því þar er bankaleynd.
Þetta er svona svipað og ef einn læknir tæki sig til og lógaði sjúklingum sínum og bæri svo fyrir sig trúnað milli sjúklings og læknis.
Í eigin skinni
Ritað þann: 28. nóvember 2008
Efnisflokkar: fréttir
Stelpurnar á lækjartorgi í gær hefðu varla geta valið verri dag til að klæðast eingöngu sínu eigin skinni.
Ég var með húfu og vettlinga, í cintamani peysu innanundir jakkanum og var að drepast úr kulda á því einu að hlaupa út í bíl. Þær hljóta að vera með kalsár á rasskinnunum í dag.
Fjármálaráðuneytið sýnir gott fordæmi og hækkar verð á áfengi um 5%.
Það auðvitað gengur ekki að verðbólgan hafi ekki farið yfir 20% í nóvember og betur má ef duga skal.
Áfengi er nefnilega ein af þessum vörum sem hækkar vísitöluna. Gildir þá einu hversu mikið er selt af vörunni. Það er aukaatriði.
Nú hafa til dæmis nýjir bílar hækkað í verði og virka til hækkunar vísitölunnar. Og það þrátt fyrir að engir bílar seljist. Eða því sem næst. Sama gildir um stór heimilistæki, lítil heimilistæki, karlmannsskó, sjónvörp, myndbönd, tölvur, flatskjái, lottó, skartgripi, úr, bankakostnað, adsl þjónustu, sykur og súkkulaði, hveiti, pasta og margt fleira. Þó við skerum niður öll óþarfa útgjöld, þá hækkar bara vísitalan. Það stoppar hana ekkert. Og þá sérstaklega ekki rausnarlegar hækkanir á áfengi sem fjármálaráðuneytið smyr á í gegnum einokunarsölu sína á áfengi.
Við getum því alveg hætt að spara. Vísitalan hækkar og hækkar, því vörurnar sem eru í vísitölunni hækka og hækka. Það er því allt eins gott að eyða peningnum í vörurnar og njóta verðbólgunnar til hins ítrasta.
Sjáið þið ekki veisluna? sagði dýralæknirinn á fundi á Suðurlandi fyrir nokkrum misserum.
Jú við sjáum hana. Við sitjum bara ekki við borðið heldur hirðum við upp brauðmolana sem detta á gólfið. Og ef okkur langaði að skola
honum niður með bjór á gamla verðinu, þá er það ekki hægt lengur því hækkuninni var flýtt til að koma í veg fyrir hamstur.
Forsjárhyggjan er hinn nýji Sjálfstæðisflokkur. Skrifið það hjá ykkur.
Um daginn vorum við á leiðinni í Krónuna að versla í matinn og drengurinn okkar spyr hvert við séum að fara:
Í Krónuna
En Krónan er veik! segir hann með áhyggjutón.
Við kaupum þá bara meðal sagði ég en spáði svo í því hvar hann hefði heyrt af þessum veikindum en var hálft í hvoru ánægður hversu lítið hann skildi í þeim
Því næst spáði ég í því hvaða meðöl væri hægt að fá í lágvöruverslun.
Er kannski hilla með afsagnarbréfum sem hægt er að fylla út á staðnum og senda á rétta staði? Ef ekki, þá ætti það svo sannarlega að vera til.
Kannski ættu verslanir að bjóða upp á þessa þjónustu?
Eitt dekk var vindlaust hjá mér í morgun og hin þrjú linari en ríkisstjórnin á síðustu og verstu.
Rétt hjá heimili mínu er dekkjaverkstæði sem heitir
Betra Grip og kom ég þar við til að fá bót meina minna. Ekkert gat fannst og grunur beinist að hrekkjalómum í skjóli nætur.
Starfsmenn
Betra Grips skoðuðu dekkið vel og vandlega, pumpuðu í öll dekk og vildu ómögulega að ég greiddi krónu fyrir viðvikið því
ekkert var að.
Það eru svona fyrirtæki sem fá mann til að trúa á endurreisn landsins.
Steingrímur vekur Geir
Ritað þann: 25. nóvember 2008
Efnisflokkar: fimmaurar pólitík
Í
fjölmiðlum í dag er verið að spá í því hvort Steingrímur J. hafi lamið Geir í öxlina í þinginu í gær.
Ef maður nennir að
horfa á myndskeið af atvikinu (hint: spólið yfir grúúútleiðinlega ræðu Björns Bjarna um ekki neitt), þá má sjá Steingrím strunsa þvert yfir gólfið, rífast við Björn áður en hann snýr sér að Geir.
Þar sem hann kemur að Geir sofandi (skiljanlega), þá hnippir hann nokkrum sinnum í öxlina á honum og segir líklega
Geir minn.. vaknaðu.. Bjössi er leiðinlegur við mig!
Í útvarpinu í gær orðaði Sigurður Kári það sem svo að ríkið yrði eins og stjórnlaust rekald ef gengið yrði til kosninga nú.
Ég spyr nú bara, hvernig þorum við að kjósa á 4ra ára fresti ef allt fer í stjórnleysi á meðan?
Sannleikurinn er sá að þingheimur vill vera heima að baka piparkökur á aðventunni og taka sér sitt 6 vikna jólafrí eins og áður.
Þjóðin verður kannski soltin til hlýðni þegar því er lokið og allt raus um kosningar og sökudólga verður ekki efst í huga hennar þá.
Það þarf kannski ekki endilega að kjósa núna, en það þarf að losa út þetta lið sem situr þar nú og kom okkur í þessi vandræði. Fá til sérfræðinga úr atvinnulífinu og erlendis frá til að rannsaka og stýra málum fram á vor.
Þá má kjósa og þeir eru ekki gjaldgengir sem buðu sig fram síðast.
Ekki skipta um skipstjóra í miðjum stormi segir skipstjórinn með sína vanhæfu áhöfn sem búin er að stranda á skeri og bíður þess að sökkva.
Á maður að velja að sökkva með eða fá hæfari skipstjóra til að bjarga þjóðarskútunni úr kafi?
Út að leika
Ritað þann: 21. nóvember 2008
Efnisflokkar: líðandi stund
Um síðustu helgi pakkaði ég allri fjölskyldunni saman og við fórum út í Rauðhóla, rétt hjá Heiðmörk. Planið var að viðra börnin og
leika mér með fjarstýrða bílinn minn sem konan mín gaf mér í afmælisgjöf í fyrra.
Við tókum með okkur allan nauðsynlegan fatnað og klæddum börnin vel og vandlega í húfur, vettlinga og galla og slepptum þeim út í óbyggðirnar.
Ég hófst svo handa við að gera bílinn kláran. Þegar ég opnaði töskuna tók ég eftir því að ég hafði gleymt fjarstýringunni - en fyrir þá sem ekkert vita er fjarstýrður bíll án fjarstýringar álíka gagnlegur og Sjálfstæðisflokkur án Davíðs. Hreyfist ekki úr sporunum, er ekkert nema hávaðinn og bíður skipana sem aldrei koma.
Leikdagurinn breyttist því í göngutúr.
Á morgun verður gerð önnur tilraun. Ég vona að það snjói svolítið.
Vegna nýja þjóðarsportsins hjá
Sómölum, sem gengur út að að ræna sjófarendur sem eiga leið um
Súes skurðinn þá er að skapast ágætis markaður fyrir fallbyssur eins og voru á kaupskipunum í gamla daga.
Það væri gaman að vera á staðnum með Canon-inn og smella mynd af svipnum á sjóræningjunum þegar öll hliðin á olíuskipinu myndi opnast og út kæmu 150 fallbyssur af vönduðustu gerð - Made in Iceland by Vélsmiðjan Héðinn.
Hver er þessi Héðinn? Væri það síðasta sem kæmi út um trantinn á aulunum áður en fallbyssukúlur búnar til úr hlutabréfum bankanna myndu kippa undan þeim fótunum eins og þeim er einum lagið.
Eitt ungabarn
Ritað þann: 20. nóvember 2008
Efnisflokkar: ég
Eftir verslunarmannahelgi ákvað ég aðeins að taka mig á í mataræði og heilsurækt eftir að vera búinn að innbyrða grillmat og bjór í allt sumar eins og enginn væri morgundagurinn - hvað þá kreppa.
Í stað þess að sprengja mig á einhverju heavy prógrammi reyni ég að mæta á hverjum degi, en vera þá bara stutt ef ég er þreyttur eða latur. Jafnvel bara 10 mínútur.
Samhliða þessu hef ég hætt að fá mér ábót í hádeginu. Alveg sama hvaða gúrme kokkurinn hefur hrisst fram úr bónus pokunum, þá læt ég einn hæfilegan skammt duga.
Ég fæ mér að sjálfsögðu alltaf morgunmat.
Á kvöldin höfum við venjulegan heimilismat eins og vanalega, en erum hætt að nota rjóma og ost í allar sósur. Einnig bættum við inn á matseðilinn grænmetissúpu sem við höfum einu sinni til tvisvar í viku. Grænmeti er líka með öllum öðrum mat.
Árangurinn?
Tæp 6 kíló á þremur mánuðum farin í niðurfallið.
Þetta er svipuð þyngd og:
Tvær bjórkippur eða
Þrjár tveggja lítra kók eða
Eitt ungabarn eða
Hálf spartl fata eða
Gjaldeyrisforði Seðlabankans
Þetta eru allt hlutir sem einn myndi aldrei nenna að dröslast með allan daginn. Af hverju að vera þá að dröslast með það utan á vömbinni?
Ég geri mér grein fyrir því að þessi pistill er gagnslaus fyrir bankastarfsmenn án grafs:

- Skítt með það þó það vanti tölurnar á grafið. Það hefur ekki truflað neinn hingað til.
Þegar maður er algjörlega óstarfhæfur vegna þynnku eftir mikið fyllerí, þá virkar vel að fá sér einn kaldan.
Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn hefur nú skaffað okkur einn kaldan.
En áður en við fáum okkur afréttara er skylda að lesa
þetta viðtal við Sigurbjörgu Árnadóttur sem bjó í Finnlandi í kreppu sem byrjar ekki ósvipað og sú sem herjar á Íslandi.
Sigurbjörg segir að engin hreyfing hafi orðið til hins betra í Finnlandi fyrr en stjórnvöld ákváðu að lækka vexti til muna. Stýrivextir sem höfðu verið himinháir voru lækkaðr niður fyrir 5 prósent.
Slys
Ritað þann: 19. nóvember 2008
Efnisflokkar: börnin
Drengurinn minn datt í skólanum og tognaði á hné. Ég hef meiri áhyggjur af því núna en efnahagsmálunum og fer því snemma heim úr vinnu í dag.
Afglöp eða umdeildur stjórnandi
Ritað þann: 19. nóvember 2008
Efnisflokkar: kreppa pólitík
Í leyniskjali, undirrituðu af Dabba kóng og Árna dýralækni sem
dv.is birti á mánudag er tvennt sem mér finnst áhugavert:
a) Liður 19 segir svo:
Að hækka stýrivexti í 18%. Við erum tilbúið til að hækka stýrivextina enn frekar, en erum meðvituð um að hækkun stýrivaxta nægir ekki ein og sér til að koma í veg fyrir fjármagsnútflæði [þetta er eitthvað nýtt orð, fundið upp í Seðlabankanum, - grettir.net] undir núverandi kringumstæðum sem eru mjög sérstakar.
Þetta er áhugavert vegna þess að Seðlabankinn og ríkisstjórnin voru búin að láta það í ljós - en óljóst þó - að stýrivaxtahækkunin væri að kröfu Alþjóðagjaldeyrissjóðsins. Nú kemur í ljós að það er haugalygi. Stýrivaxtaruglið er alfarið á ábyrgð yfirvalda og Seðlabanka.
b) Liður 6 segir svo undir lokin: Hluti af framkvæmdinni er einnig mat á því hvort stjórnendur og helstu hluthafar hafi gerst sekir um afglöp í rekstri eða misnotkun á bönkunum.
Til hliðar hefur sá sem rýndi skjalið skrifað:
nær ekki til SÍ
Þar hafið þið það. Afglöp undanfarinna ára ná ekki til Seðlabankans.
Öll afglöp sem seðlabankastjóri númer 1 fremur eru skrifuð á það hversu umdeildur hann er. Enginn hlustar á hann þegar hann varar við hruni bankakerfisins af því að hann er fyrrverandi pólitíkus, þrátt fyrir að hafa unnið vinnuna sína vel (gubb).
Það að enginn hlusti á hann vegna þess að hann eru umdeildur finnst mér nú góð ástæða til að setja hann af. Ef mönnum líður eitthvað betur með að reka hann af þeirri ástæðu, drífið í því.
Ef ég ynni rosa vel, en enginn gæti unnið með mér því ég angaði af svitalykt, þá yrði ég færður til í starfi.
1.000.000.000.000
Ritað þann: 18. nóvember 2008
Efnisflokkar: fimmaurar
Fækkar í Framsókn
Ritað þann: 17. nóvember 2008
Efnisflokkar: pólitík
Nú hefur Guðni sagt af sér.
Verst að það fækkar ekki inni á þingi í samræmi við þessar afsagnir. Við sitjum alltaf uppi með 63 afætur.
Það hlýtur bara að koma nýtt stjórnmálaafl í ljós á næstu vikum.
Uppgötvaðu nýja músik
Ritað þann: 14. nóvember 2008
Efnisflokkar: tónlist
Mér var bent á
Musicovery í gær.
Þarna velur maður skap, tímabil og tegund tónlistar og vefurinn velur handa manni lög að hlusta á. Svipað og pandorra sem er núna dautt.
Þetta er ekki dautt og þess vegna mikið betra.
Kostnaður verðtryggingar
Ritað þann: 14. nóvember 2008
Efnisflokkar: peningar
Að afnema verðtryggingu kemur sér mjög illa fyrir lífeyrissjóðina segja margir.
Íbúðalánið mitt hækkaði um 160 þúsund um síðustu mánaðarmót vegna verðtryggingar. Á þessu ári geri ég því ráð fyrir að íbúðalánið hækki um 2 milljónir vegna verðtryggingar.
Ef við erum hófleg og gerum ráð fyrir því að verðbólga verði nú ekki 16% (þó hún verður jafnvel enn meiri á næstu árum) öll 40 árin sem ég borga af láninu, þá má samt gera ráð fyrir því að ég borgi tugi milljóna í verðtryggingu á þessum 40 árum. Til hvers? Svo ég fái nokkrum krónum meira í lífeyri, sem skerðist hvort sem er vegna áhættufjárfestinga lífeyrissjóðanna.
Burtu með verðtrygginguna. Án hennar væri kannski hvati fyrir bankakerfið, lífeyrissjóðina og stjórnvöld að reyna að halda verðbólgu niðri.
Kostnaðurinn við þetta kerfi er svo miklu meiri en ávinningurinn.
Lán með skilyrðum um annað lán
Ritað þann: 13. nóvember 2008
Efnisflokkar: kjánalegt kreppa
Ég er ekki að skilja þessi lán öll sem okkur standa til boða - en standa þó bara til boða ef önnur lán koma fyrst.
Lönd sem vilja lána okkur vilja bara gera það ef Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn lánar okkur og hann lánar okkur bara ef við fáum lán annarsstaðar.
Á nördamáli heitir þetta circular dependencies eða deadlock. Eitt getur ekki orðið því það treystir á tilurð einhvers sem verður ekki nema það fyrsta komi til á undan.
Svona eins og ef ég ætlaði að fá mér pulsu með tómatsósu. Konan í bæjarins bestu myndi segja við mig að ég gæti ekki keypt pulsu nema ég keypti tómatsósu. Og tómatsósu gæti ég ekki keypt nema ég keypti pulsu fyrst.
Eru alger fífl að semja fyrir okkar hönd hjá Alþjóðagjaldeyrissjóðnum og enginn segir frá því eða eru alger fífl að vinna hjá þeim sjóði?
Eða bæði?
Þegar maður ræðir um mögulega ESB aðild við þá sem ekki styðja inngöngu Íslands í ESB, þá kemur alltaf reglulega upp á yfirborðið reglugerðar farganið sem ESB er búið að semja fyrir aðildarlönd sín.
Eitt af þeim reglugerðum sem eru við lýði í ESB snýr að bönunum. Eða öllu heldur hvernig bananar eru í laginu. Í ESB verða bananar nefnilega að vera með ákveðnu lagi. Ekki beinir og ekki of bognir.
Ef að þetta er helsta hindrunin fyrir inngöngu, hvers vegna í veröldinni erum við ekki búin að sækja um? Vandamálin hérna eru töluvert stærri en það að við nennum að rífast um hvernig bananar eru í laginu. Með sama áframhaldi fáum við hvort sem er enga banana til landsins.
Erum við með inngöngu að færa eitthvað af völdum okkar til Brussel? Það vona ég svo sannarlega. Allt betra en þessir apar niðri á Austurvelli.
Ef það verður svo hrikalega vont að vera í ESB, þá segjum við bara upp aðildinni. Það getur ekki verið verra en að borða úr nefinu á sér næstu árin - borgandi Icesave skuldahala sem stofnað var til án aðildar að ESB.
Að vinna í banka
Ritað þann: 12. nóvember 2008
Efnisflokkar: peningar
Ég er búinn að vinna fyrir banka í næstum 2 ár núna, með hléum. Ég skil ekki ennþá hvernig hægt er að reka hagkerfi heimsins á svona meingölluðu kerfi eins og núverandi peningakerfi er. Svo ég vitni í
Jóhannes Björn á vald.org
Peningakerfi nútímans virkar þannig að það er ekkert á bak [við] seðlana sem notum. Allir peningar í umferð verða til þegar bankakerfið (fyrst seðlabanki) lánar til einstaklinga, fyrirtækja eða ríkisins. Þetta er nokkurs konar gildra vegna þess að allir peningar fara í umferð sem lán sem bera vexti og til þess að geta borgað þessa vexti til baka þá verða menn að leita aftur til bankakerfisins til þess að fá lán sem ber vexti … og þannig gengur þetta endalaust. Þetta er útskýrt í Falið vald.
Með öðrum orðum, þá endar bankinn alltaf á því að eignast alla peningana í umferð og kerfið hrynur. En vegna þess að það eru fleiri en einn banki í heiminum, þá tekur það langan tíma að hrynja. En gerir það fyrir rest.
Bankinn afskrifar þá öll innlán í kerfinu (lætur ríkið borga, ríkið fær lánað í bankanum), skiptir um kennitölu, tekur yfir útlán bankans og þeir sem skulda halda áfram að borga en þeir sem áttu inni missa allt sitt.
Sanngjarnt kerfi?
Í
bréfi sem sent var í ógáti á alla fjölmiðla er tíunduð ábyrgð Valgerðar Sverrisdóttur á einkavæðingu bankanna, sem - eins og alþjóð veit - hefur hreint ekki reynst okkur happadrjúg.
Aðalmálið er
núna hversu klaufalegur Bjarni er í því hvernig hann kom bréfinu frá sér, en hann beindi því til aðstoðarmanns síns að senda bréfið nafnlaust á fjölmiðla. Ef Bjarni hefði lesið bréfið til enda má sjá að það er undirritað og engin ástæða til að senda það nafnlaust.
Nú krefst
Valgerður þess að Bjarni segi af sér þingmennsku. Væntanlega fyrir klaufaskap og bakstungur.
Ekki það að ég ætli að bera í bætifláka fyrir Bjarna, sem virðist hafa sofið af sér námskeiðið um það hvernig eigi að nota tölvupóst, en það virðist alveg gleymast efni bréfsins. Í bréfinu kemur meðal annars fram það sem gleymist oft, en það er að Framsóknarflokkurinn ber mikla ábyrgð á því hvernig er komið fyrir okkur nú, ekki síður en Sjálfstæðisflokkurinn:
Það verður þó varla fram hjá því litið að á því ferli öllu berð þú mikla ábyrgð
ásamt því regluverki sem bönkunum var ætlað að starfa eftir. Og minnast má
þess að lengi vel var það stefna Framsóknarflokksins að selja ekki bankana og
als ekki Símann og margir framsóknarmenn munu enn vera á þeirri skoðun.
Nú er úti ævintýr og bankarnir komnir aftur í þjóðareign. Nauðsynlegt er að spyrja
hvað hefur þjóðin haft upp úr sölu bankanna og hvað mun hún kosta hana? Fyrir
einkavæðingu var þjóðin talin með ríkustu þjóðum í heimi. Þjóðartekjur á mann
með því besta sem þekktist. Þegnarnir yfirleitt efnahagslega sjálfstæðir og lífskjör
hvergi jafnari en hér á landi. Ofurlaun þekktust ekki.
Hver þarf pólitíska óvini þegar menn eru í sama flokki og hinir Framsóknarmennirnir.
Pólverjar eru búnir að samþykkja lán okkur til handa
Stjórnvöld vita ekki neitt.
Er einhver hissa á því að eftirlit með bönkunum hafi klikkað og þeir sett landið á vonarvöl? Er einhver hissa á því að þær þjóðir sem ætla að lána okkur skuli kjósa að gera það með milligöngu Alþjóða Gjaldeyrissjóðsins?
Það tekur enginn séns á því að láta handónýta stjórnmálamenn þessa lands taka við peningunum. Það væri alveg eins hægt að sturta þeim niður í klósettið.
Það er kominn svarta markaður með lánareddingar handa hræddri þjóð.
Hérna er ágætt dæmi um það hvernig ríkisstjórnarfundur gæti farið fram
We're fucked.. góða helgi.
Nú þegar Bretar standa og spræna yfir okkur sem þjóð ættum við að hefja að nýju sýningar á Thule auglýsingunum þar sem Thule drykkjufélagarnir lýsa því fyrir Bretanum að íslensku víkingarnir hafi rænt öllum fallegu konunum og skilið þær ljótu eftir.
Í leiðinni má fella niður víngjaldið af innlendum bjór til að spara gjaldeyri og versla aðeins íslenskt.
IMF og 18% stýrivextir
Ritað þann: 06. nóvember 2008
Efnisflokkar: fréttir
Samkvæmt tilkynningu frá Seðlabanka voru 18% stýrivextir eitt af skilyrðum Alþjóða Gjaldeyrissjóðsins.
Nú hefur
sjóðurinn frestað ákvörðun um lánið og ég sé því enga ástæðu til annars en að Seðlabankinn lækki stýrivexti hið snarasta.
Nú er svona veljum íslenskt þema í gangi á mínu heimili. Við gerum matseðil og förum skipulega í gegnum Krónuna og kaupum aðeins það sem er á miðanum.
Á miðanum eru nánast aðeins íslenskar vörur nema í algerum sértilfellum. Til að fullkomna hagsýnina ákváðum við að hafa slátur í matinn á þriðjudag - en drengurinn okkar stakk upp á því að passaði það fullkomnlega inn í sparnaðar- hagsýnisinnkaupaáætlun heimilisins.
Þegar við komum í búðina komumst við hinsvegar að því að slátur er munaðarvara. Einn keppur af hökkuðum kindaiðrum kostar 450 krónur takk fyrir.
Til að spara með slíkum mat þarf maður að standa sjálfur blóðugur upp fyrir haus, hakkandi lifur, skerandi mör og saumandi kindavambir í nokkra daga.
Ég er ekki að segja að það sé eitthvað slæmt og það endar örugglega með því að maður neyðist til þess.
Ef maður verður ekki fluttur til Færeyja áður.
Það er nú munur að skoða
Dimmalætting, fréttamiðli Færeyskra vina okkar eða íslensku miðlana.
Á Færeysku forsíðunni er mynd af myndarlegri stúlku að nota tannþráð og brýnt fyrir fólki að notkun tannþráðar komi í veg fyrir tannholdsbólgur og tannskemmdir.
Á Íslandi verður maður að vera með orðabók sér við hlið til að fletta upp skuldatryggingaálagi, bindiskyldu, skortsölu og fleiri orðum sem viðskipta- og hagfræðingar ættu einir að kunna og nota við sína vinnu.
Einnig fær maður óbragð í munninn af spillingu og pólitík við lesturinn.
Ég er ekki að segja að við eigum að loka augunum fyrir því að á Íslandi er spilling og kreppa og leiðinlegar fréttir nauðsynlegar vegna þessa.
Ég er bara að segja að við ættum öll að flytja til Færeyja. Þar er ábyggilega gott að búa.
Um daginn voru einhverjir bændur stoppaðir með heimaslátrað lambaket á leiðinni til Reykjavíkur að færa björg í bú fyrir svanga og blanka höfuðborgabúa. Ekki má éta lambaket nema rándýrt sláturhús sé búið að stimpla hræið.
Sama dag var viðtal á Bylgjunni við Landbúnaðarráðherra, Einar K. Guðfinnsson og hann spurður út í málið. Hann talaði í löngu og leiðinlegu máli um að það giltu reglur um hreinlæti og slíkt þegar kæmi að slátrun og að við hefðum ákveðna gæðastandarda þegar kæmi að lambaketi.
Honum var þá bent á það að hreindýr eru skotin á færi, gert að þeim í drullupolli uppi á fjalli, þeim hent upp á kerru og keyrð í kjötborðið í Nóatúni og seld á uppsprengdu verði.
Landbúnaðarráðherra endurtók þá romsuna um gæði og hreinlæti líkt og hann hafi ekki heyrt drullupollasöguna en bætti við að aðrar reglur giltu um villibráð.
Við þessu er einfalt ráð. Rollur ganga lausar á fjalli mest allt sumarið. Því ekki að selja veiðileyfi á sauðfénað á sumrin? Nokkurs konar rolluveiðitímabil!
Þá verður rollan að villibráð, hægt verður að gera að henni milli þúfna og velta henni upp úr krækiberjalyngi og íslenskri sinu og kalla það Lamb Islandia - Kryddað á staðnum.
Enginn milliliður og ekkert vesen.
Að vera sex ára er góð skemmtun. Eftir skemmtilegan skóladag tekur við skemmtilegt frístundastarf, íþróttir, föndur og leikir. Einu sinni í viku er skemmtunin rofin og börnunum er kippt niður á jörðina. Lífið er ekki endalaus skemmtun. Fólk deyr.
Þetta rof í annars skemmtilegri tilveru 6 ára barna er kallað kirkjustarf.
Undantekningalaust dreymir 6 ára börn illa eftir slíkt rof, spáir í því hvenær mamma og pabbi deyi og hvort barnið sé búið að biðja nógu oft til að koma í veg fyrir það.
Nú eigum við þann eina kost að sækja barnið fyrr í frístundastarfið einn dag í viku, þrátt fyrir að borga fyrir heilan vegna þess að það sem átti að heita trúbragðafræðsla reynist vera heilaþvottur.
Þegar barnið hefur aldur til að velja er því frjálst að gera upp hug sinn, en á meðan það er ekki veljum við fyrir það. Ekki ríkisstarfsmaðurinn sem vinnur við félagsstarf sem fær
6.000.000.000 krónur í tekjur frá ríkinu á næsta ári í formi innheimtra sóknargjalda og annarra gjalda. Svo er verið að kvarta yfir því að Rúv taki auglýsingatekjur og sé á ríkisstyrk. Starfsmenn Rúv ættu kannski að fara í skólana til að ná í áhorfendur á meðan þeir eru ungir og of óþroskaðir til að taka ákvörðun sjálfir?
Ef 90% þjóðarinnar (ca. 270 þúsund) er kristin, þá finnst mér nú að þeir ættu að borga undir sitt félagsstarf sjálfir. Það eru ekki nema rúmar 22.000 krónur á ári miðað við þann fjölda sem biskup segir að séu kristnir. Það væri gaman að vita hversu margir myndu borga slíkan seðil ef ríki og kirkja yrðu aðskilin.
Ég er hræddur um að kostnaðurinn myndi dreifast á færri hausa ef það yrði tilfellið.
Ég á mín áhugamál. Ekki seilist ég í vasa ríkisins til að stunda þau og því síður fer ég inn í skólana til að "kynna" þau. Hvílíkt bull.
Ég grínaðist með það
um daginn að sniðugt væri að verða Nýi Grettir og byrja þannig upp á nýtt.
Ég sé núna að þetta er alger vitleysa.
Auðvitað á ég að stofna eignarhaldsfélag sem ég skuldset fyrir minni neyslu og bruðli - Grettir ehf. Ef það er upptekið get ég alltaf stofnað 7 vinstri eða eitthvað slíkt, látið það félag eiga húsið og bílinn og ef mér sýnist allt vera á leiðinni niður í niðurfallið, þá tekur ehf-ið við gjaldþrotinu og ég get
borið höfuðið hátt og sagst ekki vera gjaldþrota, haldið áfram að vinna fyrir bankann og verið hrokafullur.
Það myndi ekki setja mig í "óþægilega" stöðu. Það er fyrir mestu að ég komi niður á fótunum. Ekki fólkið í landinu.
Microsoft ætlar að ritskoða vefinn
Þetta kemur ekki á óvart. Ameríkanar er svoddan bleyður að þeir mega ekki sjá fuck eða shit eða neitt slíkt á netinu og hvað er þá meira hressandi en að sjá **** eða **** í staðinn?
Microsoft mega þó eiga það að þeir gera þetta bara opinberlega. Google
laumaði því inn í skilmálana að þeir ættu höfundarrétt að öllu efni sem væri póstað á vefinn í gegnum nýja browserinn þeirra, Chrome.
Tilgangur þeirra hefur væntanlega verið sá sami - að hafa control á því hvaða efni birtist á vefnum, því hver annar en Google veit hversu mikið af rusli er á netinu?
Langbest væri ef Google myndi lesa yfir öll blog áður en þau væru póstuð og "samþykkja". Flestir eru jú of vitlausir til að hafa skoðun. Sjálfstæðisflokkurinn er gott dæmi um þetta.
Millivegur algerrar ritskoðunar og frjálsrar skoðunar væri
þessi hugmynd frá xkcd.com sem gengur út að að lesa fyrir notandann hvaða bulli hann er að fara að pósta svo hann geti séð hversu mikill bjáni hann er
Hugsanlega hefði ég ekki póstað þessum pistli hefði Google lesið hann upphátt fyrir mig fyrst.